رفتن به مطلب

تمامی فعالیت ها

این جریان به طور خودکار بروزرسانی می شود

  1. هفته گذشته
  2. برخورد شیء عجیب به سیاره مشتری دو ستاره شناس آماتور موفق شدند لحظه برخورد یک شی‌ء مرموز به سیاره مشتری را ثبت کنند. به نقل از دیلی میل؛ به تازگی یک شیء مرموز به سیاره مشتری برخورد کرد و نوری درخشان را بوجود آورد که این لحظه از فاصله ۳۸۲.۷۶ میلیون مایل دورتر و توسط دو ستاره شناس ثبت شد. هارالد پالسکه، ستاره شناس آلمانی در حال رصد سایه قمر آیوی سیاره مشتری بود که ناگهان متوجه این برخورد احتمالی شد. این ستاره شناس در گفتگویی گفت که این درخشش لحظه‌ای نور من را بسیار شگفت زده کرد. پالسکه در ادامه صحبت هایش گفت که پس از دیدن نور روشن که به مدت دو ثانیه قابل مشاهده بود، به تمامی فریم‌هایی که ثبت کرده بودم نگاه کردم تا منشا نور را پیدا کنم. در صورتی که این برخورد تایید شود، هشتمین برخورد ثبت شده به این سیاره که یک غول گازی است، خواهد بود. اولین مورد از برخورد‌ها به مشتری در سال ۱۹۹۴ شناسایی و ثبت شد. خوزه لوئیس پریرا، ستاره شناس برزیلی، دیگر ستاره شناسی بود که این رویداد را ثبت کرد. او تجهیزات خود را تاریخ دوازدهم سپتامبر در سائو کتانو دو سول در ایالت سائوپائولو در منطقه جنوب شرقی برزیل مستقر کرده و به رصد مشتری پرداخته بود. پریرا درباره دیدن این پدیده گفت: "من در اولین ویدئو متوجه درخشندگی متفاوتی در مشتری شدم، اما توجهی به آن نکردم، زیرا تصورم این بود که این نور ممکن است مربوط به برخی پارامتر‌ها باشد و دوباره به رصد سیاره ادامه دادم و برای اینکه کارم متوقف نشود، ویدئو را بررسی نکردم. دو روز بعد و صبح چهاردهم، نتایج رصد‌ها را بررسی کردم و اطلاعات بدست آمده را برای انجمن نجوم فرانسه فرستادم و آن‌ها تایید کردند که رویدادی که در این ویدئو رخ داده و مشاهده می‌شود، یک برخورد است." گفتنی است که این برخورد عجیب در روز دوشنبه ساعت ۶:۳۹ بعد از ظهر به وقت منطقه زمانی شرقی اتفاق افتاده است.
  3. کشف حیات در خارج از منظومه خورشیدی دانشمندان میزان قابل توجهی مولکول‌های ارگانیک را در اطراف ستاره‌های جوان در کهکشان راه شیری شناسایی کرده‌اند. آنها می‌گویند این مولکول‌ها مواد خام مورد نیاز برای شکل‌گیری زندگی هستند، الگویی که در کره زمین اتفاق افتاد. دکتر جان ایلی، یکی از دانشمندانی که تحقیق بر روی این موضوع را در دانشگاه لیدز، انگلستان، هدایت می‌کند گفته است: ' با این کشف احتمال وجود حیات در کهکشان راه شیری بیشتر از چیزی است که تصور می‌کردیم.' وجود این مولکول‌ها قدم‌های نخست است برای ایجاد مولکول‌های پیچده مورد نیاز پدید آمدن حیات است. مولکول‌های یافت شده به گفته دکتر ایلی، می‌توانند قند، اسید آمینه و حتی اجزای اسید ریبونوکلئیک یا آران‌ای را خلق کند. بیولوژیست‌ها معتقدند اولین حیات بر کره زمین بر پایه اسید ریبوئوکلنیک ایجاد شده که شبیه دی‌ان‌ای است. این مولکول‌های مهم کشف شده عبارتند از: سیانواستیلن (HC3N) - استونیتریل (CH3CN) - سیکلوپروپنیلیدن (c-C3H2) با این حال دکتر ایلی می‌گوید فضاهایی که ما این مولکول‌های پیچیده ارگانیک را کشف کرده‌ایم با زمان و مکانی که به باور ما سیاره‌ها در آن شکل گرفته‌اند، فاصله بسیار دارد. این کشف بر اساس یافته‌های تلسکوپ رادیویی آلما در صحرای آتاکاما در شیلی به دست آمده است. این تلسکوپ قادر است ضعیف‌ترین امواج را در فضا دریافت کند. کهکشان راه شیری بیش از ۴۰۰ میلیارد ستاره دارد که هر کدام دست کم یک سیاره دارند.
  4. چه زمانی دایناسورها پرنده شدند؟ پرندگان امروزی از دایناسورها تکامل یافته اند، که این آنها را دایناسور می کند! همانطور که خفاش ها از پستانداران هستند، پرندگان نوع عجیبی از دایناسورها هستند که بالهای کوچک و تکامل یافته ای دارند و توانایی پرواز را در خود ایجاد کرده اند. پرندگان از دایناسورهای "رپتور" - خانواده Velociraptor بوجود آمدند. قدیمی ترین فسیل پرنده واقعی، که به عنوان یک دایناسور تعریف شده است و می تواند با بال زدن پرواز کند، Archeopteryx است که حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش در اواخر ژوراسیک زندگی می کرده. اما از آنجایی که عموزادگان نزدیک پرندگان از زمان ژوراسیک شناخته شده اند، احتمالاً پرندگان اولین بار در حدود ۱۷۰ میلیون سال پیش به آسمان پرواز کردند.
  5. سازمان بهداشت جهانی روند تائید واکسن اسپوتنیک‌ را متوقف کرد یک مقام سازمان بهداشت جهانی از تعلیق روند تأیید واکسن روسی اسپوتینک‌وی خبر داد. سازمان بهداشت جهانی گفته است تا زمانی که حداقل یک کارخانه روسی برای تولید واکسن بازرسی نشود روند تائید این واکسن تعلیق می‌شود.جارباس باربوسا، یکی از مدیران ارشد سازمان بهداشت جهانی (WHO) در قاره آمریكا روز چهارشنبه ۲۴ شهریور (۱۵ سپتامبر) اعلام کرد که روند تائید واکسن روسی "اسپوتینک‌وی" به دلیل خطاهایی که در کارخانه‌های محل تولید این واکسن بوجود آمده تعلیق می‌شود. طبق گفته این مقام سازمان بهداشت جهانی درخواست روسیه برای صدور مجوز اضطراری پس از بروز این خطا در بازرسی WHO در روسیه در ماه مه متوقف شده است. باربوسا گفت تخلفات در حین بازدید هیئت اعزامی سازمان بهداشت جهانی در ماه‌های گذشته در یکی از کارخانه‌های داروسازی شرکت "فارما استاندارد"، واقع در شهر اوفا روسیه مشاهده شده است. یکی از اشکالات این بوده است که برای پیشگیری از آلودگی بطری‌های حاوی واکسن تدابیری اتخاذ نشده است. پس از انتشار یافته‌های WHO کارخانه سازنده واکسن اعلام کرد بازرسان ایمنی یا اثربخشی واکسن را زیر سوال نبردند. با این حال دانشمندان مستقل به "مسکوتایمز" گفتند که نقض تولید می‌تواند بر کیفیت واکسن تأثیر بگذارد. سازمان بهداشت جهانی روز چهارشنبه گفت پیشنهاد کرده است که قبل از تأیید واکسن اسپوتنیک‌وی بازرسی‌های جدیدی انجام بگیرد. به گفته مقامات سازمان بهداشت جهانی سازنده واکسن باید تغییرات لازم را انجام دهد و برای بازرسی‌های جدید آماده باشد. کارخانه روسی سازنده واکسن اسپوتینک‌وی در واکنش به درخواست سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است که این ایرادها را برطرف کرده است. روسیه در ماه فوریه سال جاری از سازمان بهداشت جهانی و آژانس دارویی اروپا (EMA) تقاضا کرد که واکسن ‌اسپوتینک‌وی را تائید کنند. واکسن "اسپوتنیک وی" بیش از ۹۱ درصد (۹۱،۶) در مقابله با ویروس کرونا موثر است. میزان موثر بودن این واکسن بر روی ۲۰ هزار نفر تست شده است. هر دو نهاد یاد شده اما هفته گذشته اعلام کردند که هنوز منتظر "مجموعه داده‌های کامل" سازندگان واکسن روسی هستند و روند تائید واکسن متوقف مانده است. روسیه طولانی‌شدن روند تایید اسپوتنیک را به انگیزه‌های سیاسی و منافع اقتصادی کشورهای غربی ربط می‌دهد. تائید واکسن اسپوتینک‌وی یک پیروزی بزرگ برای روسیه خواهد بود، که "دیپلماسی تهاجمی واکسن" را آغاز کرده و میلیون‌ها دوز را به ده‌ها کشور فروخته است. واکسن اسپوتنیک‌وی تاکنون از سوی سازمان بهداشت جهانی تائید نشده با این حال در برخی از کشورها از جمله ایران تزریق آن مدتهاست آغاز شده است.
  6. مطالعات جدید؛ ماهی‌های قزل‌آلا در جمهوری چک «معتاد شده‌اند» مطالعه جدیدی که در دانشگاه پراگ انجام شده نشان می‌دهد این آبزیان بومی از طریق مت‌آمفتامین، یا همان ماده مخدر «شیشه»، که توسط انسان‌ها مصرف و پس از دفع از طریق فاضلاب به رودخانه‌ها راه پیدا می‌کند اعتیاد پیدا کرده‌اند. پاول هورکو، استاد جانورشناسی در دانشگاه علوم زیستی پراگ، می‌گوید وجود این مواد در فاضلاب شهری باعث وابستگی ناخودآگاه ماهی‌ها می‌شود. وی با بیان این‌که مدت زمان و اندازه مصرف این مواد می‌تواند تاثیراتی متفاوت بر ماهی‌ها داشته باشد، اضافه می‌کند: «جدی‌ترین پیامد این قضیه آن است که مواد مخدر الگو‌های رفتاری طبیعی حیوانات را تغییر می‌دهند. آلودگی رودخانه‌ها به این مواد در واقع می‌تواند عملکرد کل اکوسیستم‌ها را دستخوش تغییر کند.»
  7. کشف آثاری روی استخوان ها نشان می دهد که انسانها از ۱۲۰ هزار سال پیش لباس تولید می کردند دانشمندان اولین شواهدی دالّ بر تولید لباس در غاری در مراکش را کشف کرده اند که قدمت آن به ۱۲۰ هزار سال قبل می رسد. امیلی هالت از موسسه ماکس پلانک، متخصص در علوم تاریخ بشریت از آلمان، به همراه تیمی از محققان در حال بررسی تعدادی از تکه های استخوان موجود در یک سایت باستان شناسی مهم در ساحل اقیانوس اطلس در مراکش، به نام غار Contrebandiers بودند. از حدود ۱۲۰۰۰ قطعه استخوان موجود در محل، هالت بیش از ۶۰ استخوان حیوانات را شناسایی کرد که توسط انسان به شکل ابزار تراشیده شده بودند. الگوهایی از تراشکاری بر روی استخوان ها که با ابزارهای کشف شده در دیگر محوطه های باستان شناسی که برای پردازش چرم استفاده می شده، مطابقت داشت. هالت می گوید: بسیار بعید است که مواد ارگانیک مانند چرم و خز در این بازه زمانی حفظ شوند، بنابراین به عنوان باستان شناس شواهدی که در اختیار ماست، شامل ابزارهای ساخته شده از استخوان های حیوانات است که آثار پوست بر روی آن حفظ می شود. البته این شواهد کاملاً قطعی نیستند. هالت می افزاید: این ابزارهای استخوانی ممکن است برای تهیه چرم برای مقاصدی غیر از تهیه لباس به کار می رفته، مثلاً جهت ساخت وسایل ذخیره سازی استفاده می شده است. با این حال، لباس هایی مانند خز و چرم در این دوره برای انسان بسیار مفید بوده و با گسترش انسانهای اولیه از آفریقا، آنها با محیطهای جدید و شاید زیستگاههایی با آب و هوای سرد روبرو می شدند. پوشاک و سایر ابزارها احتمالاً به پراکندگی انسان در محیط های جدید در سراسر جهان کمک کرده است. برای خز، انسانها در غار Contrebandiers از پوست گوشتخواران استفاده می کردند. هالت می گوید: در این غار شواهدی بر وجود استخوان های سه گونه گوشتخوار وجود دارد: روباه روپل، شغال طلایی و گربه وحشی. علائم بریده شده بر روی استخوان های این گوشتخواران محدود به مناطقی است که برش هایی برای برداشتن خز ایجاد می شود و هیچ گونه برشی در نواحی اسکلت مربوط به جدا کردن و بریدن گوشت وجود ندارد. در حالی که برای چرم، چندین گونه گاو در محل پیدا شد. ما می توانیم این شواهد را در کنار هم قرار دهیم و نشان دهیم که انسانها از ابزارهای استخوانی برای تهیه چرم و خز استفاده می کردند که احتمالاً برای لباس تهیه استفاده می شد. هالت می افزاید: استخوان های بزکوهی، گاومیش و غزال در غار به وفور یافت شده، این حیوانات توسط انسان خورده شده اند، زیرا در استخوان های آنها آثار بریده شده مربوط به جدا کردن گوشت وجود دارد. هالت معتقد است که با توجه به تخصصی بودن این ابزارها، آنها احتمالاً بخشی از یک سنت بزرگتر و قدیمی هستند. برای افزایش وزن، بررسی ژنتیکی شپش لباس توسط سایر محققان، منشاء پوشاک حداقل ۱۷۰ هزار سال پیش در آفریقا را نشان می دهد. این ابزارها به احتمال زیاد برای پوشاک استفاده می شده اند و جالب است که آثار باستانی و شواهد ژنتیکی هر دو به منشاء باستانی آفریقا اشاره می کنند. ممکن است هنوز سایتهای ناشناخته ای در آفریقا برای یافتن ابزار و شواهدی وجود داشته باشد که تاریخ تولید پوشاک را در انسان بیشتر روشن کند. این مطالعه در مجله iScience منتشر شد
  8. آیا ما انرژی تاریک را تشخیص داده ایم؟ دانشمندان می گویند این احتمال وجود دارد یک مطالعه جدید ، که توسط محققان دانشگاه کمبریج انجام شده و در مجله Physical Review D گزارش شده است ، نشان می دهد که برخی از نتایج غیر قابل توضیح از آزمایش XENON1T در ایتالیا ممکن است ناشی از انرژی تاریک باشد و نه ماده تاریکی که آزمایش برای آن طراحی شده بود تشخیص آنها یک مدل فیزیکی برای کمک به توضیح نتایج ، که ممکن است از ذرات انرژی تاریک تولید شده در ناحیه ای از خورشید با میدانهای مغناطیسی قوی سرچشمه گرفته باشند ، ساختند ، اگرچه آزمایشهای بعدی برای تأیید این توضیحات لازم است. محققان می گویند مطالعه آنها می تواند گامی مهم در جهت تشخیص مستقیم انرژی تاریک باشد. هر آنچه چشم ما در آسمان و در دنیای روزمره ما می بیند - از قمرهای کوچک گرفته تا کهکشانهای عظیم ، از مورچه ها تا نهنگ های آبی - کمتر از پنج درصد جهان را تشکیل می دهد. بقیه تاریک است. حدود 27 درصد ماده تاریک است - نیروی نامرئی کهکشان ها و شبکه کیهانی را در کنار هم نگه می دارد - در حالی که 68 درصد انرژی تاریک است که باعث می شود جهان با سرعت بیشتری منبسط شود.
  9. راه دشوار آلمان برای رسیدن به دموکراسی آلمان پس از جنگ جهانی دوم توانست یکی از استوارترین دموکراسی‌های جهان را بر روی ویرانه‌های ناسیونا‌ل‌سوسیالیسم بسازد. اما نادرست است اگر بپنداریم که نظام دموکراتیک در این کشور صرفا "هدیه‌ی متفقین" بوده است. در آستانه‌ی برگزاری انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۱ در آلمان، همه‌ی جهانیان به این کشور به عنوان الگوی موفقی از دموکراسی پارلمانتاریستی می‌نگرند. بی‌تردید نیز آلمان در حال حاضر یکی از استوارترین دموکراسی‌های جهان است. اما تاریخچه‌ی دموکراسی در این کشور، پس از جنگ جهانی دوم آغاز نشده است. هنوز بسیاری می‌پندارند که دموکراسی صرفا هدیه‌ی متفقین غربی به آلمان بوده و همه چیز با تأسیس "جمهوری فدرال آلمان" در سال ۱۹۴۹ آغاز شده است. فریدریش ابرت، رئیس شورای نمایندگان خلق، در دسامبر ۱۹۱۸ به سربازان بازگشته از جبهه‌های جنگ خوشامد می‌گوید اما این تصور نادقیقی است. البته این سخن درستی است که بدون نابودی ماشین جنگی نازیسم، ساختمان دموکراسی در آلمان ناممکن می‌بود. اما پیشینه‌ی تلاش برای دستیابی به دموکراسی در این کشور، به بیش از ۱۵۰ سال‌ پیش از تاسیس جمهوری فدرال آلمان بازمی‌گردد و در جنبش‌های آزادیخواهانه‌ و حق‌طلبانه‌ی مردم این کشور از اواخر قرن هجدهم به این سو ریشه دارد. آلمان در دوران نوین تاریخ خود که با انقلاب فرانسه آغاز می‌شود، تا رسیدن به نظامی دموکراتیک، از چهار دوره عبور کرده است: "عصر ناپلئونی"، "عصر ترمیم ارتجاع و انقلاب"، "عصر امپراتوری قیصری" و سرانجام "عصرجمهوری وایمار". سرزمین‌های آلمانی در این دوره‌ی طولانی، افزون بر اصلاحات مداوم از "بالا"، دو انقلاب از "پایین" را نیز از سرگذراندند و تجربه‌ای گرانبها با "جمهوری وایمار" در تاریخ خود اندوختند تا سپس بتوانند پس از جنگ جهانی دوم، روح این اندوخته‌ها را در کالبد "جمهوری بن" و بعدها "جمهوری برلین" روان سازند. به فرازهایی از تلاش برای گسترش و ژرفش دموکراسی در آلمان در این چهار دوره نگاهی گذرا می‌‌افکنیم.
  10. دانشمندان می‌خواهند ماموت پشمالو منقرض شده را به زندگی برگردانند یک شرکت‌ علوم زیستی جدید اعلام کرده با استفاده از فناوری‌های تازه می‌تواند ماموت پشمالو (Woolly Mammoth) منقرض شده را به زندگی برگرداند. شرکت «Colossal» که با بخش ژنتیک دانشگاه هاروارد همکاری می‌کند، گفته با استفاده از الگویی گونه‌های انقراض یافته یا آسیب دیده را احیا می‌کند تا روی تغییرات اقلیمی تاثیر مثبتی داشته باشد. مدیر اجرایی و هم‌بنیانگذار Colossal، «بن لام» اعلام کرده تا به حال بشریت نتوانسته از این فناوری برای بازسازی اکوسیستم، درمان کره زمین و حفظ آینده خود از طریق بازسازی حیوانات منقرض شده استفاده کند. از این فناوری علاوه بر بازگرداندن گونه‌های منقرض شده باستانی مانند ماموت‌ها، می‌توان برای حفظ گونه‌های در خطر یا حیواناتی که انسان‌ها در مرگ آن‌ها نقش داشته‌اند نیز استفاده کرد. ماموت‌های پشمالو بیشتر در مناطق قطبی وجود داشتند و با انسان‌های اولیه که گیاهخواران مقاوم به سرما را برای غذا شکار می‌کردند و از عاج و استخوان‌های ماموت‌ها به عنوان ابزار استفاده می‌کردند، همزیستی داشتند. این حیوانات حدود ۴ هزار سال پیش از بین رفتند و دانشمندان تا چندین دهه تکه‌های عاج ماموت، استخوان‌ها، دندان‌ها و موهای آن‌ها را برای بازیابی و تعیین DNA جمع‌آوری می‌کردند. Colossal می‌گوید بقایای این موجودات در قطب که دست نخورده باقی مانده، جمع‌آوری کرده و اکنون از ژنوم آن‌ها می‌توان حیوان دورگه فیل و ماموت به وجود آورد. این کمپانی می‌گوید فیل آسیایی و ماموت‌های پشمالو ۹۹.۶ درصد DNA مشابهی دارند. استاد ژنتیک دانشگاه هاروارد و یکی از مدیران شرکت، «جورج چرچ» از تکنیک‌های پیشگام از جمله فناوری CRISPR برای مطالعه گونه‌های منقرض شده استفاده می‌کند. او می‌گوید: «فناوری کشف شده و چشم‌انداز بزرگ پیش روی آن یعنی راه رفتن ماموت‌های پشمالو، می‌تواند فرصت‌های بسیار مهمی در حفاظت از طبیعت و فراتر از آن ایجاد کند. الگوهای مهاجرت گسترده ماموت‌های پشمالو برای حفظ محیط زیست و قطب شمال، بسیار مهم تلقی می‌شود. احیای جانوران می‌تواند باعث احیای علفزارهای قطبی و مبارزه با تغییرات آب و هوایی شود.» نویسنده : حامد کولیوند منبع : digiato
  11. برای زنده‌ماندن در اینترنت به بی‌اعتنایی انتقادی نیاز دارید اگر بخواهید بفهمید مطلبی در اینترنت راست است یا دروغ، باید چیزهایی بیش از تفکر انتقادی بلد باشید. اینترنت دریای بی‌پایان اطلاعات است. راست و دروغ در این دریا چنان درهم آمیخته‌اند که گاهی همۀ امیدمان را برای رسیدن به حقیقت از دست می‌دهیم. بااین‌حال، یک استاد دانشگاه استنفورد می‌گوید شاید باید ابزارهایمان را برای تشخیص راست از دروغ در دنیای مجازی تغییر دهیم. در مدارس به ما می‌آموزند که برای قضاوت دربارۀ یک متن باید اول آن را با دقتِ تمام خواند. اما در دنیای آنلاین، مهم‌تر از خواندن یک متن، توانایی فراتر رفتن از آن است. سم واینبرگ، کانورسیشن: اینترنت جای خطرناکی است. نویسندۀ مطلبی در یک وب‌سایت ممکن است واقعاً نویسندۀ آن نباشد. ارجاعاتی که به آن مطلب مشروعیت می‌بخشد ممکن است ارتباط ناچیزی با مدعیاتش داشته باشد. امکان دارد نشانه‌های اعتباربخشی مثل دامنۀ .org جعل استادانه‌ای باشد که یک نخبۀ روابط عمومی ساکن واشنگتن دی.سی. انجام داده است. اگر چندین مدرک دکترا در ویروس‌شناسی، اقتصاد و پیچیدگی سیاست‌‌های مهاجرتی نداشته باشید، اغلب اوقات هنگامی‌که سر از سایتی ناآشنا در می‌آورید، عاقلانه‌ترین کار بی‌اعتنایی است. بی‌اعتنایی به اطلاعات چیزی نیست که در مدرسه به شما بیاموزند. مدرسه عکس آن را آموزش می‌دهد: خواندن کامل و دقیق یک متن پیش از قضاوت دربارۀ آن. هر نظری پیش از خواندن کامل آن نسنجیده است. اما در اینترنت، جایی‌که معجونی از تبلیغات‌چی‌ها، لابی‌گرها، نظریه‌پردازان توطئه و دولت‌های خارجی نقشه کشیده‌اند تا توجه‌ شما بدزدند، این راهبرد نابودتان می‌کند. بی‌اعتناییِ انتقادیِ آنلاین دقیقاً هم‌اندازۀ تفکر انتقادی اهمیت دارد. علتش آن است که، مثل بازی پین‌بال که در آن توپ از این اهرم به آن اهرم انداخته می‌شود، توجه ما نیز از یک نوتیفیکیشن به یک پیامک و از آن به لرزش بعدی‌ تلفن همراهمان پرتاب می‌شود. طبق مشاهدات هربرت سایمن، برندۀ فقید جایزۀ نوبل، این وفورِ بیش‌ازحد هزینه دارد و هزینه‌اش کمیابی است. سیل اطلاعات توجه را می‌فرساید و توانایی تمرکز را تضعیف می‌کند. سایمن نوشت جامعۀ مدرن با چالشی روبه‌روست؛ منابعی که ممکن است توجه را مصرف کنند بیش‌ازحد فراوانند. جامعۀ مدرن باید بیاموزد تا «توجه را، به‌نحوی مؤثر، در میان این منابع توزیع کند». ما داریم جنگ بین توجه و اطلاعات را می‌بازیم. چسبیدن به سایت موضوع مطالعۀ من در مقام یک روان‌شناس کاربردی، این است که آدم‌ها چگونه می‌فهمند چه چیزی در فضای مجازی حقیقت دارد. تیم پژوهشی من، در دانشگاه استنفورد، اخیراً نمونه‌ای ملی متشکل از ۳۴۴۶ دانش‌آموز دبیرستانی را بر اساس توانایی‌شان در ارزیابی منابع دیجیتال سنجیده است. در این پژوهش، دانش‌آموزان وب‌سایتی را با استفاده از اینترنت بررسی کردند. این وب‌سایت مدعی است «گزارش‌هایی واقعی» را دربارۀ اقلیم‌شناسی منتشر می‌کند. از دانش‌آموزان خواسته شده بود تا دربارۀ موثق‌بودن این سایت قضاوت کنند. پیامی روی نمایشگر به آن‌ها یادآوری می‌کرد که می‌توانند هرجایی در اینترنت را برای رسیدن به پاسخ جست‌وجو کنند. اکثر آن‌ها، به‌جای ترک‌کردن سایت، دقیقاً همان کاری را کردند که مدرسه آموزش می‌دهد، یعنی به همان سایت می‌چسبیدند و مطالبش را می‌خواندند. به صفحۀ «دربارۀ ما» می‌رفتند؛ روی گزارش‌های فنی کلیک می‌کردند و نمودارها و جداول را بررسی می‌کردند. این سایت پر از زرق‌وبرقِ پژوهش‌های دانشگاهی بود و خیلی خوب به نظر می‌رسید، مگر برای کسی که مدرک کارشناسی ارشد اقلیم‌شناسی داشته باشد. دانش‌آموزان معدودی، یعنی کمتر از ۲درصد آن‌ها، فهمیدند صنعت سوخت فسیلی حامی این سایت است، اما به کاربستن تفکر انتقادی دربارۀ محتوای سایت آن‌ها را به این نتیجه نرساند. آن‌ها با بیرون‌رفتن از سایت و مراجعه به دیگرجاهای وبِ آزاد موفق شدند به این موضوع پی ببرند، یعنی برای شناختنِ اینترنت از اینترنت استفاده کردند. یکی از دانش‌آموزانی که نام آن گروه را در اینترنت جست‌وجو کرد نوشت «این سایت پیوندهایی با شرکت‌های بزرگی دارد که عامدانه می‌خواهند مردم را دررابطه با تغییرات اقلیمی گمراه کنند. بنابر گزارش یو.اس.ای تودی، اِکسان حامی مالی این مؤسسۀ غیرانتفاعی بوده تا اطلاعاتی گمراه‌کننده دربارۀ تغییرات اقلیمی پخش کند». این دانش‌آموز به‌جای آنکه خودش را با گزارش‌ها درگیر کند و فریب زبانِ خنثی‌نمایِ این سایت را بخورد کاری را کرد که صحت‌سنج‌های حرفه‌ای انجام می‌دهند: او سایت را ازطریق ترک‌کردن آن ارزیابی کرد. صحت‌سنج‌ها به کاری می‌پردازند که ما به آن «خوانش جنبی» می‌گوییم. آن‌ها، پیش از اینکه بخواهند درگیر محتوای سایت شوند، تب‌های جدیدی بالای نمایشگرشان باز می‌کنند و به جست‌وجوی اطلاعات دربارۀ یک سازمان یا فرد می‌پردازند. صحت‌سنج‌های حرفه‌ای تنها پس از رجوع به اینترنت آزاد برآورد می‌کنند که آیا این محتوا ارزشِ صرفِ توجه را دارد یا نه. آن‌ها می‌دانند که نخستین قدمِ تفکر انتقادی این است که بدانیم چه زمانی باید آن را به کار ببندیم. تفکر انتقادی خبر خوب اینکه می‌توان به دانش‌آموزان این‌گونه خواندن اینترنت را آموخت. ما در یک دورۀ آنلاین، در دانشگاه نورث تگزاس، ویدئوهای آموزشی کوتاهی قرار دادیم که خطرات درگیرشدن با سایتی ناشناخته را نشان داده و به دانشجویان طریقۀ ارزیابی آن را آموزش می‌داد. دانشجویان در آغازِ دوره فریب ویژگی‌هایی را می‌خوردند که دستکاری‌شان به‌نحو مضحکی آسان است، مواردی مثل «ظاهر» یک سایت، وجود لینک‌هایی به منابع رسمی، مجموعه‌ای از ارجاعات علمی یا صرفِ مقدارِ اطلاعاتی که سایت فراهم می‌کند. در امتحانی که در آغاز نیم‌سال تحصیلی گرفتیم، تنها سه دانشجو از میان ۸۷ نفر بودند که سایت را برای ارزیابی آن ترک کردند. در پایان دوره، بیش از سه‌چهارم آن‌ها این کار را کردند. پژوهشگران دیگری نیز که راهبردهایی مشابه را تدریس می‌کنند به نتایج امیدوارکنندۀ مشابهی رسیده‌اند. مقاومت‌کردن دربرابر جذبۀ اطلاعاتِ مشکوک آموختنی است و آموختن آن به چیزی بیش از راهبردی جدید در جعبه‌ابزار دیجیتال دانشجویان نیاز دارد. تنها در شرایطی می‌توان به این مقاومت دست یافت که فروتنانه آسیب‌پذیری‌مان را بپذیریم، اینکه علی‌رغم قدرت‌های فکری قابل‌توجه و مهارت‌های تفکر انتقادی، هیچ‌کس مصون نیست از ترفندهای خطیری که شارلاتان‌های دیجیتال امروزی به کار می‌برند. وقتی در سایتی ناآشنا می‌مانیم و تصور می‌کنیم آن‌قدر باهوشیم که رکب نمی‌خوریم، توجهمان را هدر می‌دهیم و کنترلمان را به دست طراحان سایت می‌سپاریم. هنگامی که چند ثانیه وقت صرف می‌کنیم و آن سایت را با یاری‌گرفتن از قدرت‌های استثنایی وبِ آزاد می‌سنجیم، هم کنترلمان را پس می‌گیریم و به‌وسیلۀ آن می‌توانیم ارزشمندترین دارایی‌مان، یعنی توجه‌مان، را بازپس‌گیریم. مترجم : علی امیری منبع : tarjomaan
  12. آغاز درمان اولین انسان با دستکاری ژنتیکی محققان برای اولین بار از روش دستکاری ژنتیکی کریسپر برای درمان یک بیمار در آمریکا استفاده کرده اند تا میزان کارآیی و ایمنی روش مذکور مشخص شود. اگر چه پیش از این تلاش هایی در این زمینه در چین انجام شده، اما جنجال ها و حاشیه های این کار استفاده از کریسپر را در این کشور ناتمام گذاشت و حالا چند شرکت دارویی مانند ورتکس و CRISPR Therapeutics با همکاری یکدیگر در حال اعمال این روش بر روی فردی هستند که به یک بیماری نادر خونی مبتلاست. پیش از این در سال ۲۰۱۸ هم تلاش هایی در این زمینه در آمریکا انجام شده بود. اما سازمان دارو و غذای آمریکا به علت ابهام های موجود در این زمینه ادامه استفاده از روش درمانی کریسپر را متوقف کرده بود. روش دستکاری ژنتیکی کریسپر که به CTX۰۰۱ نیز شهرت دارد برای مداوای برخی انواع تالاسمی و کم خونی ها نیز قابل استفاده است. این بیماری ها معمولا به علت جهش ژنتیکی رخ می دهند و استفاده از روش دستکاری ژنتیک کریسپر به دستکاری سلول های بنیادی و جلوگیری از افزایش هموگلوبین در گلبول های قرمز خون و نجات بیمار منجر می شود. قرار است این روش در ماه های آینده بر روی بیماران دیگری در کانادا و اروپا نیز آزمایش شود. این افراد نیز به تالاسمی مبتلا هستند و البته برای بررسی نتیجه این کار باید تا پایان سال ۲۰۱۹ انتظار کشید.
  13. نورون زیستی از نظر محاسباتی چقدر پیچیده است؟ دانشمندان شبکه عصبی مصنوعی را برای تقلید از نورون زیستی آموزش دادند و نتایج آن‌ها راه جدیدی برای تفکر درباره پیچیدگی سلول‌های مغز ارائه می‌دهد. مغز نرم ما با تراشه‌های سیلیکونی سخت موجود در پردازنده‌ی کامپیوتر بسیار متفاوت به‌ نظر می‌رسد؛ اما دانشمندان سابقه‌ی طولانی در زمینه مقایسه‌ی این دو دارند. همان‌طور که آلن تورینگ در سال ۱۹۵۲ گفته بود: «به این واقعیت علاقه نداریم که حالت مغز ژله‌مانند است. به عبارت‌ دیگر، فرم آن اهمیتی ندارد؛ بلکه فقط قدرت محاسباتی آن است که اهمیت دارد.» امروزه قوی‌ترین سیستم‌های هوش مصنوعی از نوعی یادگیری ماشین به نام یادگیری عمیق استفاده می‌کنند و الگوریتم‌ آن‌ها با پردازش حجم عظیمی از داده‌ها به کمک لایه‌های پنهانی از گره‌های به‌هم‌پیوسته که شبکه‌های عصبی عمیق نامیده می‌شوند، وظایف خود را یاد می‌گیرند. همان‌طور که از نام آن‌ها مشخص است، شبکه‌های عصبی عمیق از شبکه‌های عصبی واقعی درون مغز الهام گرفته‌اند و گره‌ها از روی نورون‌های حقیقی مدل‌سازی شده‌اند؛ یا حداقل بر اساس آنچه عصب‌شناسان در دهه‌ی ۱۹۵۰ در مورد نورون‌ها می‌دانستند، یعنی زمانی که مدل عصبی تأثیرگذاری به نام پرسپترون متولد شد، طراحی شده‌اند. از آن زمان، درک ما از پیچیدگی محاسباتی نورون‌های منفرد افزایش چشمگیری پیدا کرده و مشخص شده است نورون‌های زیستی بسیار پیچیده‌تر از نورون‌های مصنوعی هستند؛ اما چقدر؟ برای پی بردن به این موضوع، دیوید بنیاگوئف، آیدان سگف و مایکل لندن، از دانشگاه عبری اورشلیم، شبکه‌ی عصبی عمیقی را آموزش دادند تا محاسبات نورون زیستی شبیه‌سازی‌شده را تقلید کند. آن‌ها نشان دادند که شبکه عصبی برای نمایش پیچیدگی یک نورون زیستی، به ۵ تا ۸ لایه از نورون‌های به‌هم‌پیوسته نیاز دارد. حتی خود نویسندگان همچنین پیچیدگی را پیش‌بینی نمی‌کردند. بنیاگوئف می‌گوید: «فکر می‌کردم ساده‌تر و کوچک‌تر باشد.» انتظار او این بود که سه تا چهار لایه برای دستیابی به محاسباتی که درون سلول انجام می‌شود، کافی باشد. تیموتی لیلیکرپ که الگوریتم‌های تصمیم‌گیری را در شرکت دیپ‌مایند گوگل طراحی می‌کند، با اشاره به نتایج مطالعه می‌گوید: «شاید لازم باشد در مورد سنت قدیمی مقایسه‌ی تقریبی نورون مغز با نورون تعریف‌شده در یادگیری ماشین تجدید نظر کنیم.» اساسی‌ترین قیاس میان نورون‌های مصنوعی و واقعی، شامل نحوه‌ی مدیریت اطلاعات ورودی است. هر دو نوع نورون سیگنال‌های ورودی را دریافت می‌کنند و بر اساس این اطلاعات تصمیم می‌گیرند که سیگنال خود را به نورون‌های دیگر ارسال کنند یا نه. نورون‌های مصنوعی برای این تصمیم‌گیری بر محاسبه‌ی ساده‌ای متکی هستند؛ اما ده‌ها سال پژوهش نشان داده این فرایند در نورون‌های زیستی بسیار پیچیده‌تر است. دانشمندان علوم اعصاب محاسباتی برای مدل‌سازی رابطه‌ی ورودی‌های دریافت‌شده توسط شاخه‌های بلند درخت‌مانند نورون که دندریت نامیده می‌شود و تصمیم نورون برای ارسال سیگنال، از نوعی تابع ورودی-خروجی استفاده می‌کنند. این تابع همان چیزی است که نویسندگان مطالعه جدید به‌منظور تعیین پیچیدگی نورون زیستی، آن را به شبکه عصبی عمیق مصنوعی آموزش دادند. پژوهشگران کار خود را با ایجاد شبیه‌سازی عظیمی از تابع ورودی-خروجی نوعی نورون با درختان متمایز از شاخه‌های دندریتیک در پایین و بالای آن که به «نورون هرمی» معروف است، شروع کردند که مربوط به قشر مغز موش صحرایی بود. آن‌ها سپس شبیه‌سازی را وارد شبکه عصبی عمیق کردند که در هر لایه حداکثر ۲۵۶ نورون مصنوعی داشت. پژوهشگران افزایش تعداد لایه‌ها را ادامه دادند تا به دقت ۹۹ درصد در سطح میلی‌ثانیه بین ورودی و خروجی نورون شبیه‌سازی‌شده دست پیدا کردند. شبکه عصبی عمیق با موفقیت رفتار تابع ورودی-خروجی را با حداقل ۵ (اما نه بیشتر از ۸) لایه مصنوعی پیش‌بینی کرد که در بیشتر شبکه‌ها تقریبا معادل ۱۰۰۰ نورون مصنوعی برای فقط یک نورون زیستی بود. پیچیدگی محاسباتی یک نورون واحد مانند نورون هرمی در سمت چپ، متکی بر شاخه‌های دندریتی است که با سیگنال‌های ورودی بمباران می‌شوند. این‌ امر به تغییرات ولتاژ موضعی منجر می‌شود که با تغییر رنگ نورون‌ها نشان داده شده است (قرمز یعنی ولتاژ بالا و آبی یعنی ولتاژ پایین). قبل از اینکه نورون تصمیم بگیرد سیگنال خود را ارسال کند، سه بار افزایش ولتاژ را تجربه می‌کند. این پدیده در شاخه‌های انفرادی در سمت راست نشان داده شده است که در آن رنگ‌ها مکان دندریت‌ها را از بالا (قرمز) به پایین (آبی) نشان می‌دهند. به گفته‌ی آندریاس تولیاس، دانشمند عصب‌شناسی محاسباتی در کالج پزشکی بیلور، نتیجه مطالعه‌ی جدید ارتباطی میان نورون‌های زیستی و نورون‌های مصنوعی ایجاد می‌کند؛ اما نویسندگان مطالعه هشدار می‌دهند که هنوز نورون‌های توصیف‌شده به‌طور دقیق نماینده نورون‌های زیستی نیستند. لندن می‌گوید: «رابطه میان تعداد لایه‌هایی که در شبکه عصبی دارید و پیچیدگی شبکه آشکار نیست.» بنابراین واقعا نمی‌توانیم بگوییم مثلاً با رفتن از چهار لایه به پنج لایه، چقدر پیچیدگی بیشتری خواهیم داشت. همچنین نمی‌توانیم بگوییم نیاز به ۱۰۰۰ نورون مصنوعی به این معنا است که نورون زیستی دقیقا ۱۰۰۰ برابر پیچیده است. ممکن است استفاده از نورون‌های بیشتر درون هر لایه درنهایت به شبکه عصبی عمیقی با یک لایه منجر شود؛ اما احتمالا برای یادگیری الگوریتم به داده‌ها و زمان بسیاری بیشتری نیاز خواهد داشت. لندن می‌گوید: «معماری‌های بسیار زیادی را با اعماق زیاد و عوامل مختلف امتحان کردیم و در بیشتر موارد شکست خوردیم.» نویسندگان کد خود را برای تشویق پژوهشگران دیگر برای یافتن راه‌ حل هوشمندانه‌ای با استفاده از لایه‌های کمتر به اشتراک گذشته‌اند؛ اما با توجه به دشواری یافتن شبکه عصبی عمیقی که بتواند با دقت ۹۹ درصد از نورون تقلید کند، نویسندگان اطمینان دارند نتیجه‌ی آن‌ها مقایسه‌ی معناداری برای پژوهش‌های بیشتر ارائه می‌دهد. لیلیکرپ می‌گوید نتایج مطالعه ممکن است راه جدیدی برای ارتباط دادن شبکه‌های عصبی که تصاویر را طبقه‌بندی می‌کنند، با مغز ارائه بدهد. این شبکه‌های عصبی اغلب به بیش از ۵۰ لایه نیاز دارند. اگر هر نورون زیستی مانند یک شبکه عصبی پنج لایه باشد، شاید شبکه طبقه‌بندی تصاویری که دارای ۵۰ لایه است، معادل ۱۰ نورون واقعی در شبکه زیستی باشد. نویسندگان همچنین امیدوار هستند نتایج آن‌ها معماری کنونی شبکه‌های عمیق پیشرفته را در هوش مصنوعی تغییر بدهد. سگف می‌گوید: «می‌خواهیم فناوری کنونی شبکه‌های عمیق با چیزی جایگزین شود که به کار مغز نزدیک‌تر شود.» آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که هر واحد ساده در شبکه‌های عمیق امروزی با واحدی جایگزین شود که نشانگر یک نورون است. در این سناریوی جایگزین، پژوهشگران و مهندسان هوش مصنوعی می‌توانند یک شبکه عمیق ۵ لایه را به‌عنوان شبکه کوچکی برای جایگزینی هر نورون مصنوعی اضافه کنند. اما برخی پژوهشگران دراین‌باره تردید دارند که آیا این کار واقعا برای هوش مصنوعی سودی دارد. آنتونی زادور، عصب‌شناس آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر آمریکا، می‌گوید این موضوع سؤالی بی‌جواب است و پژوهش جدید اساسی برای آزمایش آن فراهم می‌کند. خارج از کاربردهای هوش مصنوعی، مقاله‌ی جدید همچنین توافق‌ نظر دانشمندان را در رابطه‌ با قدرت محاسباتی درختان دندریتیک و به نیابت از آن، نورون‌های انفرادی تقویت می‌کند. در سال ۲۰۰۳، سه نفر از دانشمندان علوم اعصاب با مدل‌سازی آن به شکل شبکه عصبی دو لایه، نشان دادند درختان دندریتیک نورون هرمی محاسبات پیچیده‌ای انجام می‌دهند. در مقاله جدید، نویسندگان بررسی کردند که کدام ویژگی‌های نورون هرمی الهام‌بخش پیچیدگی بسیار بیشتر شبکه‌های عصبی عمیق ۵ تا ۸ لایه‌ی آن‌ها بوده است. آن‌ها نتیجه‌گیری کردند که این پیچیدگی حاصل درختان دندریتیک و گیرند‌ه‌ی خاصی است که پیام‌های شیمیایی را روی سطح دندریت‌ها دریافت می‌کند. این یافته‌ها با کارهای گذشته در این زمینه سازگار بود. برخی براین باورند که نتیجه‌ی کار جدید به این معنا است که دانشمندان عصب‌شناس باید مطالعه نورون‌های واحد را در اولویت بیشتری قرار بدهند. کنراد کوردینگ، متخصص عصب‌شناسی محاسباتی در دانشگاه پنسیلوانیا، می‌گوید: «این مقاله موجب می‌شود تفکر در مورد دندریت‌ها و نورون‌های انفرادی بسیار مهم‌تر از گذشته شود.» دیگران مانند لیلیکرپ و زادور پیشنهاد می‌کنند که تمرکز روی نورون‌ها درون یک مدار برای یادگیری اینکه مغز چگونه از پیچیدگی‌های محاسباتی نورون‌های واحد استفاده می‌کند، اهمیت فراوانی دارد. در هر صورت، زبان شبکه‌های عصبی ممکن است بینش جدیدی در مورد قدرت نورون‌ها و درنهایت مغز فراهم کند. گریس لیندسی، دانشمند عصب‌شناسی محاسبانی در کالج دانشگاهی لندن، می‌گوید: «تفکر بر اساس لایه‌ها و عمق و عرض به ما حس شهودی از پیچیدگی محاسباتی می‌دهد.» لیندسی همچنین هشدار می‌دهد که کار جدید هنوز یک مدل را با مدل دیگر مقایسه می‌کند. متأسفانه در حال‌ حاضر برای عصب‌شناسان غیر ممکن است که تابع ورودی خروجی کامل یک نورون را ثبت کنند؛ بنابراین ممکن است در نورون زیستی اتفاقات بیشتری رخ بدهد که هنوز نمی‌دانیم. به عبارت‌ دیگر، نورون‌های واقعی ممکن است پیچیده‌تر باشند. لندن می‌گوید: «مطمئن نیستیم که بین ۵ تا ۸، واقعا عدد نهایی قرار داشته باشد.» نویسنده : مریم صفدری منبع : zoomit
  14. واکسن های کووید 19 در برابر انواع دلتا مؤثر است؛ مقایسه Pfizer Moderna و J&J بر اساس داده های یک مطالعه ملی، واکسن های کووید-۱۹ در جلوگیری از بستری شدن در بیمارستان و مراجعه به بخش اورژانس ناشی از نوع دلتا، همچنین نشان می دهد که واکسن Moderna به طور قابل توجهی بیشتر از Pfizer و Johnson & Johnson علیه دلتا موثر است. "شان گرانیس"نویسنده این مطالعه و معاون مؤسسه Regenstrief گفت: این داده های واقعی نشان می دهد که واکسن ها در کاهش بستری های مربوط به کووید-۱۹ و مراجعه به بخش اورژانس، حتی در صورت وجود نوع جدید کووید-۱۹، بسیار مؤثر هستند. رئیس اطلاعات و تجزیه و تحلیل و استاد پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه ایندیانا گفت؛ ما اکیداً واکسیناسیون را برای همه افرادی که واجد شرایط توصیه می کنیم. شبکه VISION مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) بیش از ۳۲۰۰۰ برخورد پزشکی از ۹ ایالت را در ماه های ژوئن، ژوئیه و آگوست ۲۰۲۱، زمانی که نوع دلتا به گونه اصلی تبدیل شد، مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. نتایج نشان داد افراد واکسینه نشده مبتلا به کووید-۱۹، پنج تا ۷ برابر بیشتر به مراقبت های اورژانس یا بستری شدن در بیمارستان نیاز دارند. مطالعه در گزارش هفتگی Morbidity and Mortality نیز اولین تجزیه و تحلیل از شبکه VISION است که تفاوت قابل توجهی بین اثر واکسن های mRNA (Moderna و Pfizer) نشان می دهد. در بازه زمانی مطالعه: مدرنا ۹۵٪ در جلوگیری از بستری شدن در بزرگسالان ۱۸ سال به بالا موثر بود. فایزر ۸۰٪ در جلوگیری از بستری شدن در بزرگسالان ۱۸ سال به بالا موثر بود. جانسون و جانسون ۶۰٪ در جلوگیری از بستری شدن در بزرگسالان ۱۸ سال به بالا موثر بود. این مطالعه همچنین نشان داد که تأثیر واکسن برای افراد ۷۵ سال و بالاتر کمتر است، که در تحقیقات قبلی نشان داده نشده بود. هنگامی که نوبت به پیشگیری از اورژانس و مراجعه به مراقبت های فوری رسید، تجزیه و تحلیل نشان داد که: مدرنا ۹۲٪ مؤثر بود. فایزر ۷۷٪ مؤثر بود. جانسون و جانسون ۶۵٪ موثر بودند. دانشمندان می گویند این یافته ها نیاز به نظارت و ارزیابی بیشتری دارد. اکثریت قریب به اتفاق بستری شده ها و مرگ های ناشی از کووید همچنان در میان افراد واکسینه نشده است. واکسن های کووید-۱۹ ابزارهای قدرتمندی برای مبارزه با همه گیری هستند. شبکه VISION ، که توسط CDC تأمین می شود، شامل هفت سازمان است که داده ها و سیستم های مراقبت های بهداشتی ایالات متحده را برای تجزیه و تحلیل اطلاعات بیشتر در مورد اثربخشی واکسن کووید-۱۹ کمک و تجزیه و تحلیل می کنند. علاوه بر موسسه Regenstrief ، سایر اعضای دانشگاه کلمبیا مرکز پزشکی ایروینگHealthPartners ، Intermountain Healthcare ، Kaiser Permanente Northern California ، Kaiser Permanente Northwest و دانشگاه کلرادو هستند.
  15. کارشناس ارشد بیماری‌های عفونی آمریکا: سویه وحشی کرونا در راه است! آنتونی فائوچی، کارشناس ارشد بیماری‌های عفونی در آمریکا در سخنانی نسبت به ظهور یک سویه خطرناک و وحشی کرونا هشدار داد که ممکن است در آینده با سرعت وحشتناکی گسترش یابد. با افزایش انتشار کرونا در جامعه، ما به اندازه کافی جهش‌های جدیدی خواهیم داشت؛ به طوری که سویه‌ای جدید که کاملا با سویه‌هایی که اکنون شاهد آن هستیم متفاوت خواهد بود، شکل خواهد گرفت.
  16. دوش آب سرد چگونه می‌تواند سیستم ایمنی بدن شما را تقویت کند شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد دوش آب سرد در صبح می تواند بیماری را از بین ببرد و حتی ممکن است به هوشیار ماندن مغز کمک کند. یک مطالعه هلندی در سال ۲۰۱۶ در مجله PLOS One منتشر شد که در آن ۳۰۱۸ نفر را به صورت آنلاین استخدام کردند و سپس به طور تصادفی آنها را برای دوش گرفتن هر روز صبح به مدت یک ماه یا به یک گروه کنترل که به حالت عادی ادامه دادند اختصاص دادند. کسانی که دوش آب سرد داشتند بیشتر به افرادی که از آنها خواسته شد این کار را به مدت ۳۰ ثانیه، ۶۰ ثانیه یا ۹۰ ثانیه انجام دهند تقسیم شدند. زمستان بعد آنفلوآنزا شیوع داشت و معلوم شد افرادی که دوش آب سرد گرفته اند ۳۰٪ کمتر از افرادی که در گروه کنترل هستند، مرخصی بیماری می گیرند. در مورد بهبود سلامت روان، مطالعه ای مرتبط با دوش انجام نشده است. به نظر می رسد محققان دانشگاه کمبریج، چند سال پیش یک پروتئین "شوک سرما" به نام RBM3 را شناسایی کردند که میزانش در موش ها در واکنش به سرد شدن ناگهانی افزایش می یابد و به نظر می رسد برای ایجاد ارتباطات جدید بین سلول های عصبی در مغز مهم است. اخیراً، آنها سطح بالاتری از RBM3 را در خون شناگران معمولی در آب سرد پیدا کردند. اگر ایده شنای آب سرد در ماه های آینده را دوست دارید، احتیاط کنید و با یک دوست بروید یا به یک باشگاه بپیوندید. چند سال پیش من با همسرم در حال شنا بودیم که ناگهان همه چیز سیاه شد. چند ساعت بعد به بیمارستان آمدم. همسرم گفت که من به ساحل شنا کرده ام و سپس با نگاه خیره به اطراف نگاه کردم، بدون اینکه بدانم کجا هستم. به نظر می رسد من چیزی تحت عنوان "فراموشی جهانی گذرا" را تجربه کرده ام که توسط آب سرد ایجاد شده است.
  17. ناسا به کمک شبکه فضای عمیق سیگنال‌هایی را به آنطرف منظومه شمسی ارسال میکند ناسا قصد دارد با استفاده از شبکه فضای عمیق خود سیگنال هایی را به ورای منظومه شمسی ارسال کند. شبکه فضای عمیق ناسا بزرگترین و حساس ترین سیستم ارتباط دور برد جهان محسوب می‌شود که از آنتن های رادیویی غول پیکر تشکیل شده است. هدف از تهیه شبکه فضای عمیق نیز انجام ماموریت های فضاپیمایی میان سیاره ای است که توسط آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا انجام می گیرد. وظیفه اصلی این آنتن‌ها نیز ارتباط بین فضاپیماها در فضا، فرمان دادن به آنها و دریافت داده ها و تصاویر آنها می باشد. آنتن های مربوط به شبکه فضای دوردست برای انجام ماموریت های فضاپیما و مشاهده فضایی رادیویی در این شبکه به کار گرفته شده‌اند. شبکه فضای دوردست ناسا ماموریت‌هایی را در مدار زمین نیز انجام می دهد. سه مرکز ارتباط عمیق فضایی در فاصله ۱۲۰ درجه از یکدیگر روی زمین قرار دارند. این سه مرکز به ترتیب در صحرای موهاوی کالیفرنیا، مادرید اسپانیا و کانبرا استرالیا قرار دارند. این مراکز ارتباط بی وقفه با فضا فراهم کرده و توانسته به یک شبکه دقیق ارتباط در جهان تبدیل شود. شبکه فضای دوردست ناسا از سال ۱۹۶۳ آغاز به کار کرده و مدام در حال بروزرسانی است. تاکنون ۳۹ مأموریت به طور منظم انجام داده و ناسا قصد دارد ظرفیت آن را نیز در آینده افزایش دهد. شبکه فضای عمیق ناسا هم اکنون قادر است چندین سیگنال مختلف را از یک آنتن دریافت کند و همزمان آن را به گیرنده دیجیتال منتقل کند.این قابلیت در آینده می‌تواند در گسترش دانش انسان از فضا و اکتشافات فضایی مورد استفاده قرار بگیرد.
  18. در جستجوی حیات در سیاره مریخ قرن‌ها قبل از آغاز عصر فضا و فرستادن سفینه‌های فضایی به کرات دیگر، زمینی‌ها با تلسکوپ‌های ابتدایی و حتی استفاده از رمالی و جادوگری به دنبال یافتن نشانه‌های حیات در کره مریخ بودند. در قرن نوزدهم تصور بر این بود که خطوط صافی که در سطح مریخ قابل مشاهده است کانال‌‌های آبیاری است که توسط موجودات سبزرنگ ساکن این سیاره ساخته شده است. البته واقعیت این است که هیچ خط صافی در مریخ وجود ندارد، اما اشتباهات ستاره‌شناسان آن زمان که با روایت‌های خیالی از رمال‌هایی که می‌گفتند با موجودات سبز رنگی که با زبانی شبیه به زبان فرانسه صحبت می‌کردند، باعث این تصورات شده بود. پیشرفت علم به این تصورات پایان داد. امروزه ما می‌دانیم که سطح مریخ به علت تابش اشعه‌های کیهانی بسیار گرم‌تر و سردتر از آنی است که امکان زندگی (مانند آنچه ما در کره زمین آن را تجربه می‌کنیم) در آن وجود داشته باشد. اما جستجو برای یافتن حیات در مریخ هرگز متوقف نشده است. تلاش برای یافتن شواهدی از زندگی در مریخ یک مسئله ساده نیست. اگر زندگی در مریخ وجود داشت، احتمالاً میکروبی بود و میلیون‌ها سال پیش زندگی می‌کرد. این بدان معناست که برای یافتن شواهدی از وجود آن مریخ‌نوردانی مانند «استقامت» و «کنجکاوی» باید به دنبال سرنخ‌های پنهان‌شده در نمونه‌های سنگ باشند، اما همه سنگ‌ها نشانه‌های حیات را ندارند؛ چراکه برخی مواد معدنی بهتر این سرنخ‌ها را حفظ می‌کنند. یک مطالعه جدید با استفاده از داده‌های مریخ‌نورد کنجکاوی مشخص کرده است که چه شاخص‌هایی از زندگی در طول تاریخ مریخ حفظ یا نابود شده‌اند. کنجکاوی در حال کشف یک بستر دریاچه خشک‌شده به نام دهانه گیل است که دارای لایه‌های رسی در پایین آن است. خاک رس در حضور آب تشکیل می‌شود و در حفظ نشانه‌های زندگی بسیار عالی است؛ بنابراین مکان خوبی برای جستجو است، اما به نظر می‌رسد که این مواد معدنی رسی در طول زمان ثابت نیست. محقق اصلی این تحقیق اظهار کرد: «ما فکر می‌کردیم که وقتی این لایه‌های مواد معدنی رس در پایین دریاچه در دهانه گیل تشکیل شود، آن‌ها به همین ترتیب باقی می‌مانند و لحظه‌ای را که میلیاردها سال پیش تشکیل شده‌اند حفظ می‌کنند. اما بعدا آب‌نمک بعضی از نقاط این مواد معدنی رسی را خراب کرد.» لایه دیگر از این مواد معدنی نمک است. نمک سطح مریخ نشان از وجود حیات در این سیاره دارد. گروهی از محققان ناسا دریافته‌اند که به احتمال زیاد بر روی مریخ نمک‌ ارگانیک یافت می‌شود. به نقل از ناسا، این نمک‌ها بقایای ترکیبات آلی هستند. مانند ترکیباتی که پیش از این توسط مریخ‌نورد کنجکاوی کشف شده بود. ترکیبات آلی و نمک‌های مریخ ممکن است در اثر فرآیندهای زمین‌شناسی تشکیل شده باشند یا بقایای حیات میکروبی گذشته باشند. یافتن نمک در مریخ علاوه بر این که بر شواهد وجود مواد آلی در مریخ می‌افزاید، از وجود حیات در مریخ در حال حاضر نیز پشتیبانی می‌کند زیرا با توجه به موارد موجود در زمین، برخی ارگانیسم‌ها برای تامین انرژی از نمک‌های آلی مثل اگزالات و استات استفاده می‌کنند. جیمز ام‌تی لوئیس(James M. T. Lewis)، ژئوشیمی‌دان می‌گوید: «اگر بر روی سطح مریخ مکان‌هایی پیدا کنیم که در آن‌ها نمک‌های آلی متمرکز شده‌اند علاقه‌مندیم که بیشتر آن محیط‌ها را بررسی کنیم و آن مناطق را حفاری کنیم و به نقاطی برسیم که در آن‌ها مواد آلی بهتر حفظ می‌شوند.» استقامت چطور شروع به کار کرد؟ دانشمندان فکر می‌کنند که در سیاره مریخ، بیش از سه میلیارد سال پیش زندگی وجود داشته است. در آن زمان این سیاره از دریاچه و رودخانه پوشانده شده بود و درجه حرارت در آن جا بیشتر از امروز بود. چندی پیش، مریخ‌نورد استقامت ناسا اولین نمونه سنگ را با موفقیت از سطح مریخ جمع‌آوری کرد. نمونه‌ها که به منظور یافتن نشانه‌هایی از حیات جمع‌آوری می‌شوند، در ماموریتی در آیندۀ نزدیک، به زمین آورده می‌شوند تا در زمین توسط محققان آزمایش شوند. همه این‌ها بدان معنی است که جستجوی مدارک مربوط به زندگی در مریخ حتی پیچیده‌تر از آن است که فکر می‌کردیم اما غیرممکن نیست. نویسنده : فرناز گنج خانلو
  19. مصرف روزانه ویتامین D برای تقویت سیستم ایمنی بدن اهمیت ویتامین دی با وجود ویروس کرونا دو چندان شده است و چون کمتر از خانه بیرون میرویم میزان پایینتری از این ویتامین را دریافت میکنیم که باعث کمبود گسترده‌تر این ویروس شده است. ویتامین دی یکی از ویتامین‌های بسیار ضروری برای بدن است که نقش بسیار مهمی در بدن دارد. مهم ترین کارایی که این ویتامین در بدن دارد استحکام استخوان‌ها است و باعث جذب مواد معدنی مورد نیاز تقویت و ترمیم استخوان می‌شود. از نکات کلیدی در مورد این ویتامین این است که بسیار کم در غذا یافت می‌شود و در ما این ویتامین را قالباً از طریق خورشید دریافت میکنیم. با پرتوهای فرابنفش نور خورشید که به پوست برخورد می‌کنند لایه‌ای درون پوست ما به نام اپیدرم شروع به ساخت ویتامین دی می‌کند. نشانه کمبود این ویتامین بیشتر به شکل پوکی استخوان خود را نشان می‌دهد ولی چون این ویتامین نقش بسیار گسترده در بدن دارد مشکلات مختلف مربوط به سیستم ایمنی و هورمون‌ها هم می‌تواند ناشی از کمبود ویتامین دی باشد. بیش از نیمی از جمعیت ایران کمبود ویتامین دی دارند و یکی از دلایل حاد شدن مشکل کرونا هم کمبود این ویتامین و آماده نبودن بدن برای مقابله با ویروس است. ماهی های چرب مثل شاه ماهی و ساردین شامل این ویتامین می‌شوند ولی راه حل مناسبی برای جایگزینی نور خورشید نیستند چون نمیتوانیم دائم آنها را بخوریم و همچنین فرایند پخت غذا میتواند ویتامین آن را از بین ببرد. در نتیجه بهترین منبع ویتامین دی به جز نور خورشید مکمل‌های غذایی حاوی این ویتامین هستند. میزان 400 الی 800 واحد یا 10 الی 20 میکروگرم مقدار توصیه شده روزانه این ویتامین است.
  20. تولید شیر انسان خارج از بدن برای نخستین بار دانشمندان برای اولین بار در دنیا موفق به تولید شیر انسان خارج از پستان شده‌اند که این فرمول جدید عاری از سموم محیطی، مواد حساسیت‌زای غذایی و داروها است. شیردهی برای بسیاری از بانوان ممکن است شرایطی پیچیده باشد. با این حال، آکادمی اطفال آمریکا(AAP) توصیه می‌کند نوزادان حداقل ۶ ماه اول عمر خود را فقط از شیر مادر تغذیه کنند. البته گفتن این توصیه آسان‌تر از انجام آن است، زیرا شیردهی به نوزاد با مشکلاتی نظیر قفل شدن دهان نوزاد و گاز گرفتن پستان و ناراحتی و درد و البته گاهی شیر ناکافی همراه است. زنانی که نمی‌توانند شیردهی کنند، به شیر گاو روی می‌آورند. با این حال، این نوع شیر فاقد آنتی بادی یا پادتن موجود در شیر مادر است و همچنین تولید آن موجب تولید گازهای گلخانه‌ای می‌شود. اکنون شرکت "BIOMILQ" اعلام کرده است که اولین شیر انسانی کشت سلولی شده در جهان را خارج از پستان مادر تولید کرده‌ که یک جایگزین سالم و سازگار با محیط زیست برای شیر خشک است. به گفته دکتر "جنیفر اسمیلوویتز" محقق شیر و مشاور فنی شرکت "BIOMILQ"، شیر انسان از نظر ترکیب و ساختار بسیار پیچیده است و شبیه‌سازی و تولید آن در خارج از بدن مادر نزدیک به غیرممکن است. اما شرکت "BIOMILQ" در مدت ۱۱ ماه موفق به بازسازی شیر مادر شد. این شرکت از حمایت "بیل گیتس" برخوردار بود که توانست ۳.۵ میلیون دلار بودجه برای آن جمع‌آوری کند. "میشل اِگِر" بنیان‌گذار و رئیس "BIOMILQ" و "لیلا استریکلند" دیگر بنیان‌گذار این شرکت اکنون امیدوارند که این شیر جدید بتواند به کاهش ردپای کربن از بازار جهانی شیر خشک کمک کند. "استریکلند" که برای شیردهی به فرزندان خود نیز دچار مشکل بوده است، در مورد این محصول جدید می‌گوید: فرضیه اصلی ما همیشه این بوده است که شیر مادر فراتر از مجموع مواد آن است و همه اجزای آن به عنوان یک سیستم پویا با هم کار می‌کنند. جدیدترین کار ما نشان می‌دهد که بسیاری از پیچیدگی‌های شیر را می‌توان با تکرار رابطه پیچیده بین سلول‌های تولید کننده آن و شرایطی که در طول شیردهی در داخل بدن تجربه می‌کنند، تکرار کرد. این شرکت تضمین می‌کند که محصولش دارای مشخصات مغذی بودن است و با انواع و نسبت‌های مورد انتظار پروتئین‌ها، کربوهیدرات‌های پیچیده، اسیدهای چرب و سایر چربی‌های فعال که به وفور در شیر مادر وجود دارند، مطابقت دارد. در نتیجه این محصول جدید دارای مجموعه‌ای جامع از پروتئین‌های شیر انسان است که نه تنها نوزادان را تغذیه می‌کند، بلکه از آنها محافظت می‌کند. این شرکت تأکید می‌کند که این ترکیب جدید دقیقاً همانند شیر مادر نیست، اما فاقد سموم محیطی، مواد حساسیت‌زای غذایی و داروهای تجویزی برای مادر است که اغلب در شیر مادر شناسایی می‌شوند. این خبر خوبی است زیرا هدف این محصول این نیست که به طور کامل جایگزین شیردهی شود، بلکه گزینه دیگری برای تغذیه تکمیلی مناسب نوزاد ارائه می‌دهد
  21. آیا خوردن ماست می‌تواند از زوال عقل جلوگیری کند؟ مطالعات متعددی تأثیر ماست بر سلامتی را مورد بررسی قرار داده‌اند، اما یک مطالعه جدید نشان داد که مصرف ماست می‌تواند در برابر یکی از شایع‌ترین بیماری‌های دهه‌های اخیر که هیچ درمانی ندارد، موثر باشد. به گزارش جروزالم پست، پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۵۰ در سراسر جهان به دلیل افزایش جمعیت ۱۵۰ میلیون نفر دچار زوال عقل شوند. اگرچه هیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد، اما بر اساس یافته‌های جدید باکتری‌های موجود در روده ما می‌توانند از این بیماری جلوگیری کنند. در مطالعه محققان ایرلندی نشان داده شده که مشکلات حافظه پس از دریافت باکتری‌های دوستدار روده در موش‌های آزمایشگاهی برعکس شده است. این یعنی ماست حاوی باکتری‌های پروبیوتیک می‌تواند به جلوگیری از بیماری آلزایمر کمک کرده و راه را برای توسعه مصرف پروبیوتیک‌ها باز کند. پروفسور جان کریان، از کالج دانشگاهی کورک ایرلند که تحقیقاتش در مجله Nature Aging منتشر شده، می‌گوید: «میکروبیوم می‌تواند از خرابی مغز ناشی از افزایش سن جلوگیری کند. ما همچنین در مطالعه اخیر شواهدی از بهبود توانایی یادگیری و عملکرد شناختی در کسانی که پروبیوتیک دریافت کرده بودند، مشاهده کردیم.» ماست یکی از غذاهای غنی از باکتری‌های پروبیوتیک است. صدها نوع باکتری به طور طبیعی در روده ما وجود دارد. در حالت ایده‌آل، ما باید تعادلی بین میزان باکتری‌های مضر و بی‌ضرر در بدن خود ایجاد کنیم. باکتری‌های پروبیوتیک عملکردهای مهم بسیاری از جمله کمک به تجزیه اجزای غذا، تقویت سیستم ایمنی بدن و کاهش نفوذپذیری روده در برابر مواد مضر دارند
  22. غار تاریخی با آثار هنری هزار ساله از بومیان آمریکا در حراج به فروش رفت! یکی از غارهای ایالت میسوری در آمریکا که بر روی دیوارهای آن آثاری هنری از بیش از هزار سال پیش به جای مانده است روز سه‌شنبه در حراج به فروش رسید. رهبران گروه «اوسیج نیشن» (Osage Nation) از رهبران بومیان ایالات متحده امیدوار بودند تا بتوانند با خرید این غار از آنچه «مقدس‌ترین مکان» برای خود توصیف می‌کنند محافظت کنند. آنها در این امر ناکام ماندند زیرا فردی که غار معروف به «غار تصویر» و زمین اطراف آن را در نزدیکی شهر وارنتون خرید برای آن دو میلیون و ۲۰۰ هزار دلار پرداخت کرد. بنگاه حراجی که این غار در آن به فروش رسید اعلام کرده است که خریدار «غار تصویر» مایل به افشای هویت خود نیست. این غار به همراه زمین اطراف آن از سال ۱۹۵۳ در اختیار خانواده‌ای بود که به شکار در این منطقه علاقمند بودند. گروه «اوسیج نیشن» : اجداد ما به مدت ۱۳۰۰ سال در این منطقه زندگی می‌کردند. [...] این زمین ما بود. صدها هزار نفر از اجداد ما در بخش‌هایی از میسوری و ایلینوی از جمله "غار تصویر" دفن شده‌اند. بومیان «اوسیج نیشن» در این غار آئین‌های سنتی و مناسک تدفین مردگان را به جای می‌آوردند. کارول دایاز گرانادوس، استاد انسان‌شناسی در دانشگاه واشنگتن در شهر «سنت لوئیز» درباره فروش این غار می‌گوید: «به حراج گذاشتن مکان مقدس بومیان آمریکا پیام غلطی می‌فرستد.» او می‌افزاید: «مانند این است که کلیسای سیستین [در واتیکان] را به حراج بگذارید.» گروه «اوسیج نیشن» نیز در بیانیه‌ای از فروش «غار تصویر» ابراز تاسف کرد. در بیانیه این گروه از بومیان آمریکا آمده است: «اجداد ما به مدت ۱۳۰۰ سال در این منطقه زندگی می‌کردند. [...] این زمین ما بود. صدها هزار نفر از اجداد ما در بخش‌هایی از میسوری و ایلینوی از جمله "غار تصویر" دفن شده‌اند.» بر روی دیوارهای این غار تصاویری از انسان‌ها، حیوانات، پرندگان و موجودات افسانه‌ای نقش بسته است. بیش از ۲۹۰ نماد گلیف و هیروگلیفی نیز بر روی دیوارهای این غار دیده می‌شود. این نمادها تجسم اصوات و مفاهیم برای بومیان آمریکا بودند. «غار تصویر» در ۹۷ کیلومتری شهر «سنت لوئیز»، دومین شهر بزرگ ایالت میسوری واقع شده است.
  23. کشف جدید دانشمندان؛ انسان‌های ماقبل تاریخ به ندرت ازدواج فامیلی می‌کرده‌اند دانشمندان در موسسه ماکس پلانک آلمان با بررسی بقایای دی‌ان‌ای انسان‌های متعلق به دوره ۴۵ هزار سال گذشته دریافته‌اند که این افراد به ندرت با یکدیگر ازدواج فامیلی داشته‌اند. در این تحقیق که با همکاری شماری از پژوهشگران دانشگاه شیکاگو آمریکا انجام شده است، دانشمندان پس از تجزیه و تحلیل ژنوم هزار و ۷۸۵ انسان ماقبل تاریخی متوجه شده‌اند که تنها ۳ درصد (معادل ۵۴ نفر) این افراد دی‌ان‌ای مشترک حاکی از ازدواج اجدادشان با بستگان نسبی درجه اول (نظیر عموزاده‌ها یا خاله‌زاده‌ها) دارند. این عدد بسیار کمتر از تعداد ازدواج‌های فامیلی در جهان امروزی است که بیش از ۱۰ درصد کل ازدواج‌ها را شامل می‌شود. بنابر این پژوهش مشخص شده کسانی که از والدینی با ازدواج فامیلی متولد شده‌اند عموما ۴۶۰۰ تا ۳۵۰۰ سال پیش در استپ پونتیک-کاسپین، دشت پهناوری از کرانه‌های شمالی دریای سیاه تا شرق دریای خزر و در واقع از غرب اوکراین امروزی تا غرب قزاقستان کنونی امتداد دارد، زندگی می‌کرده‌اند. دانشمندان برای پی بردن به نسبت خانوادگی انسان‌های ماقبل تاریخ مشخصه موسوم به آر‌.او.اچ (ROH) طولانی ، یا همان «نقشه‌یابی ژنتیکی هموزیگوسیتی»، استفاده می‌کنند که نشان می‌دهد آیا والدین خویشاوند بوده‌اند یا نه. دانشمندان برای پی بردن به نحوه رابطه میان افراد، یک ابزار محاسباتی جدید برای غربالگری دی‌ان‌ای‌های باستانی طراحی کردند. این روش از روی بررسی زنجیره توارث مشخص می‌کند اجداد چقدر به لحاظ فامیلی با یکدیگر نزدیک بوده‌اند. از آن‌جا که کیفیت دی‌ان‌ای‌های به دست آمده از استخوان‌های انسان‌های ماقبل تاریخی ضعیف است، محققان با تکنیک جدید و با استفاده از کیفیت بالای دی‌ان‌ای‌های نسل‌های بعدی نقاط مفقود ژنوم‌ها را بازسازی و پر می‌کنند. هارالد رینگ باوئر از موسسه انسان‌شناسی تکاملی ماکس پلانک در لایپزیگ آلمان و محقق ارشد این پروژه می‌گوید: «با استفاده از این تکنیک جدید ما می‌توانیم کار غربالگری ژنوم‌های باستانی را ۱۰ برابر موثرتر نسبت به گذشته انجام دهیم.» روش جدید علاوه بر شناسایی روابط خویشاوندان نزدیک، به محققان اجازه می‌دهد تا ارتباطات پیش‌زمینه‌ای در جوامع را نیز مطالعه کنند. پژوهشگران می‌گویند افزایش جمعیت جوامع باستانی و پدیده شهرنشینی که با انقلاب کشاورزی در ۱۰ هزار سال پیش همراه بود باعث تنوع رابطه‌ها و زوال بیشتر ازدواج‌های فامیلی شده است. چرا که این ازدواج‌ها پیش از آن اکثرا در جوامع کوچک با افراد محدود و بین نزدیکان رواج داشته است. نتایج تحقیق تازه در نشریه علمی «ارتباطات نیچر» منتشر شده است.
  24. نخستین سفر فضایی اسپیس ایکس با چهار فضانورد کاملا آماتور شرکت اسپیس ایکس شامگاه چهارشنبه نخستین گروه از سرنشینانی را راهی مدار زمین کرد که همگی «فضانوردان آماتور» به‌شمار می‌روند. پرتاب اخیر فضاپیمای «اسپیس ایکس» در پروژه‌ای که با توجه ۴ سرنشینش « الهامبخش۴ » نام گرفته، آغازگر دورانی تازه در گردگشری فضایی به‌شمار می‌رود. سرنشینان این سفر سه روزه به مدار زمین عبارتند از؛ جرد ایزاکمن، میلیاردر ۳۸ ساله و کاپیتان سفر، هیلی آرسنو ۲۹ ساله‌، دستیار پزشک، کریس سمبروسکی۴۲ ساله، مهندس کامپیوتر، سیان پراکتور ۵۱ ساله، خلبان و معلم دبیرستان. از راست هیلی آرسنو، سیان پراکتور، ایلان ماسک، جرد ایزاکمن و کریس سیمبروسکیآسیوشیتد پرس جرد ایزاکمن که هزینه این سفر را تأمین کرده، خلبانی کارآزموده است و خود مدیریت پرواز را برعهده دارد. او همچنین عواید سرمایه‌گذاری برای این سفر فضایی را به یک مرکز پژوهش و درمان کودکان اختصاص داده است. هیلی آرسنو، زن جوانی که در کودکی به سرطان مبتلا بوده اکنون جوانترین آمریکایی است که راهی فضا می‌شود و همچنین نخستین کسی است که با داشتن پروتز در یکی از اعضای بدن (پلاتین در استخوان پا) به فضا سفر می‌کند. گردشگران فضای پیش از این همواره در کنار فضانوردان حرفه‌ای به فضا رفته بودند. شرکت‌های «ویرجین گلاکتیک» متعلق به ریچارد برانسون، خیرّ و ثروتمند بریتانیایی و «بلو اوریجین» متعلق جف بزوس، مالک شرکت آمازون، نیز در حال برنامه‌ریزی برای فرستادن گردشگران به مرز مدار زمین هستند.
  25. گوریل‌های ماده نوزادان مرده‌شان را «برای سوگواری» با خود حمل می‌کنند نتایج یک تحقیق تازه نشان می‌دهد که گوریل‌های ماده با حمل نوزادان مرده خود برای چندین روز «نوعی از اندوه و سوگواری» را به نمایش می‌گذارند. حمل نوزادان مرده تا کنون در چندین گونه پستاندار گزارش شده است، با این حال هنوز تحقیقات کمی در مورد رفتار حیوانات در مواجهه با مرگ انجام گرفته و از آنجا که به نظر نمی‌رسد این کار هیچگونه مزیت تکاملی داشته باشد سال‌هاست فکر دانشمندان را به خود مشغول کرده است. اکنون محققان در بریتانیا می‌گویند سرنخ‌هایی در مورد سوگواری در نخستی‌سانان (از راسته‌های پستانداران شامل میمون‌ها و انسان‌ها) به دست آورده‌اند که نشان می‌دهد این جانوران با گذشت زمان می‌توانند مفهوم مرگ را درک کنند. در مطالعه جدید که توسط پژوهشگران کالج دانشگاهی لندن انجام گرفته، واکنش ۴۰۰ نخستی‌سان به مرگ نوزادشان بررسی شده است. محققان می‌گویند از این تعداد در ۴۰ مورد مادر جسد نوزاد را برداشته و برای چندین روز آن‌ را با خود حمل کرده‌ است. یافته‌‌ها نشان می‌دهد که این رفتار در میان نخستی‌سانان از جمله برخی از میمون‌های بزرگ نظیر گوریل‌ها، شامپانزه‌ها، ماکاک‌ها و بابون‌ها بسیار رایج بوده است. مسئله‌ای که نشانگر انتقال این رفتار طی میلیون‌ها سال است. الیزا فرناندز فویو از کالج دانشگاهی لندن و از دست‌اندرکاران این پژوهش می‌گوید: «ما فکر می‌کنیم این رفتار تقریباً در همه نخستی‌سان‌ها (پس از جدا شدن از گونه‌های جانوری لوریس و لمورها) ایجاد شده و احتمالاً در انسان‌های اولیه نیز وجود داشته است.» او افزود: «با تکامل «کپی‌ها» (شامل اورانگوتان‌ها، گوریل‌ها و شامپانزه‌ها) و جدا شدن دسته میمون‌ها از انسان‌ها احتمالاً نحوه سوگواری آن‌ها نیز متفاوت شده است.» دانشمندان در تحقیق خود دریافتد که سه عامل می‌تواند در اینکه آیا گوریل مادر نوزاد مرده‌اش را با خود حمل کند تاثیرگذار باشد. اولین مورد سن مادران بود؛ گوریل‌های ماده جوان‌تر بیشتر احتمال داشت که این رفتار را از خود نشان دهند. دانشمندان مورد دوم را نحوه مرگ نوزادان می‌دانند؛ اگر این حیوانات نوزادشان در اثر یک حادثه از دست داده بودند، مانند حمله شکارچیان، احتمال حمل آن‌ها کمتر از زمانی بود که نوزادشان بر اثر بیماری یا مرده‌زایی از دست رفته بود. سومین مورد اما سن نوزادان بود؛ هرچه سن آ‌ن‌ها در هنگام مرگ بیشتر بود، احتمال حمل جسد آنان توسط مادرشان بالاتر می‌رفت. الکسیا کارتر، استاد انسان‌شناسی تکاملی در کالج دانشگاهی لندن، می‌گوید فرضیه می‌تواند این باشد که گوریل‌ها در مورد مرگ به شیوه‌ای «مشابه انسان‌ها» فکر می‌کنند. این در حالی است که هنوز دانشمندان دقیقا نمی‌دانند حیوانات چگونه مسئله مرگ را می‌فهمند. محققان بریتانیایی می‌گویند فرضیه این است که هرچه نخستی‌ها بزرگتر باشند، بیشتر احتمال دارد یاد بگیرند که بی‌حرکت ماندن نوزاد به معنای مرگ نوزاد است. بی‌حرکت ماندن برای مدت طولانی یکی از رفتارهایی است که انسان می‌تواند با مشاهده آن پی ببرد که انسان دیگر از بین رفته است. با این حال این مطلب برای حیوانات هنوز ثابت نشده است. دانشمندان همچنین احتمال می‌دهند که اگر حادثه منجر به مرگ نوزاد منجر به ترسیدن مادر شود، این وحشت تمایل او برای نگه داشتن نوزاد را نیز از بین می‌برد. دکتر فرناندز فویو با بیان اینکه «هرچه نوزاد کوچکتر باشد، پیوند مادر و کودک نیز قوی‌تر است»، می‌گوید: «این عامل ممکن است سبب شود گوریل‌های ماده نتوانند این رابطه عاطفی را فوراً قطع کنند. امری که باعث می‌شود مادران آن‌ها را بیشتر حمل کنند.» محققان می‌گویند یافته‌های جدید سرنخ‌هایی از تکامل احساسات به دست می‌دهند، با این حال درک بیشتر این رفتارها به مطالعات گسترده‌تری نیاز دارد. نتایج یافته‌های جدید در ژورنال «علوم بیولوژیکی» انجمن سلطنتی بریتانیا منتشر شده است.
  26. شترهای حجاری‌شده در عربستان، قدیمی‌تر از اهرام مصر و استون‌هنج بریتانیا پژوهشی تازه نشان می‌دهد که شترهای حجاری‌شده‌ای که پیشتر در عربستان سعودی کشف شده بودند عمری میان ۷ تا ۸ هزار سال دارند. مطابق گزارش اخیرا «نشریه علوم باستان‌شناسی»، نقوشی که بر صخره‌های الجوف شمال عربستان کنده‌کاری شده‌‌اند تا امروز کهن‌ترین اشکال حجاری‌شده از حیوانات در دنیا به شمار می‌روند و به زمانی پیش از اهرام مصر و سازهٔ استون‌هنج در بریتانیا برمی‌گردند. به گفته دانشمندان، عربستان در آن دوران طبیعتی کاملا متفاوت داشته و از دشتهای سبز و دریاچه‌های پراکنده برخوردار بوده است. در میان نقوش الجوف علاوه بر شتر حیوانات دیگری نظیر الاغ نیز دیده می‌شوند که همگی در ابعاد واقعی حجاری شده‌اند. هنوز منظور از ساخت این آثار بر دانشمندان روشن نیست اما آنان به دشواری انجام چنین کاری در آن دوران اشاره کرده‌اند. در زمان کشف این آثار در سال ۲۰۱۸ عمر آنها، به‌خاطر شباهت‌شان به آثار شهر پترا در اردن، حدود ۲ هزار سال برآورد می‌شد، اما تعیین دقیق عمر حجاری برای پژوهشگران چالشی دشوار است، چراکه در آنها، برخلاف دیوارنگاره‌های غار، هیچگونه عنصر ارگانیکی موجود نیست. به گفتهٔ پژوهشگران پیکان‌های عصر نوسنگی، و نیز تاریخ‌گذاری رادیو کربن نشان می‌دهد که این آثار متعلق به ۵۲۰۰ تا ۵۶۰۰ سال پیش از میلاد هستند و همچنین میزان فلزاتی نظیر منگنز و آهن در سطح رویی سنگ‌ها با این تاریخ همخوانی دارد. پژوهش اخیر با حمایت وزارت فرهنگ عربستان، موسسه علوم و تاریخ بشری ماکس‌پلانک، و مرکز ملی علوم فرانسه انجام شده است.
  1. نمایش فعالیت های بیشتر
  • جریان فعالیت ها

    1. 0

      برخورد شیء عجیب به سیاره مشتری

    2. 0

      کشف حیات در خارج از منظومه خورشیدی

    3. 0

      چه زمانی دایناسورها پرنده شدند؟

    4. 0

      سازمان بهداشت جهانی روند تائید واکسن اسپوتنیک‌ را متوقف کرد

    5. 0

      مطالعات جدید؛ ماهی‌های قزل‌آلا در جمهوری چک «معتاد شده‌اند»

×
×
  • اضافه کردن...